Onder toeziend ook van o.a. Hans Nijland, Pieter Huistra en Henk Veldmate speelde het vlaggeschip van onze jeugdopleiding vanmiddag de wedsrijd tegen De Graafschap A1. In een wedstrijd die vooraf al als cruciaal beschouwd werd, pakten de mannen van trainer Paul Ravenau de volle winst. Hoognodig, maar ook zeker niet onverdiend. De gasten uit Doetinchem waren duidelijk voor één punt gekomen, gezien de tijd die zoveel mogelijk gesmokkeld werd bij iedere spelhervatting.

De eerste helft was weinig aansprekend. Tot op het middenveld overheerste de Groninger A1, maar tot veel kansen leidde dit niet. Wat duidelijk werd in de wedstrijd van vorige week, leek nu ook op te gaan. Durven.... durven schieten op de goal. Het scorend vermogen ligt momenteel erg laag. En de voorhoede was/is ook zeker niet het sterkste onderdeel van dit team. Verdedigend zat het echter goed op slot. De Graafschap kreeg de eerste helft geen enkele kans. De verdediging waarin Marciano van Leijenhorst wederom een basisplaats kreeg, speelde zeer sterk. Marciano, die over is gekomen van FC Utrecht, heeft in de tweede wedstrijd op rij laten zien zeker een vaste waarde te kunnen zijn in dit team. Fijn om te zien dat er een sterke, lange, linksbenige verdediger met een prachtige pass staat aan de linkerkant in het centrum.

Maar ook Gustavo van der Veen speelde een sterkte partij. Snelheid, goed opkomen en een aardige pass kenmerken deze goede speler. Jesse Renken speelde een degelijke partij en Ron Janzen speelde misschien niet zijn allersterkste partij dit seizoen, maar daar straalt de kwaliteit toch al wel vanaf. Op het middenveld ging het ook prima, ook hier zeker weer op verdedigend vlak. FC Groningen dat met Mark Diemers en Yoëll van Nieff toch een paar zeer goede spelers op het middenveld heeft, overheerste ook hier, maar als gezegd, dit leidde niet tot grote of veel kansen in de eerste helft. Aanvallend bracht onze A1 veel te weinig. Dit kan niet direct toegeschreven worden aan de verdediging van de Graafschap, danwel aan het niet goed spelen van onze eigen aanval, moest ik helaas constateren. De wil is er duidelijk wel, Robbie Holder bleef goed jagen op de bal en zette goed druk op de keeper en de verdeding, maar hij kan het ook niet alleen doen uiteraard. Tigran Gazarjan en Ifeayi Gorissen zat het geluk niet mee en zaten niet heel goed in de wedstrijd. 

De tweede helft begonnen de heren van A1 beter. Waarin ze duidelijk de meerdere waren van De Graafschap op het tactische vlak. Er waren zeer duidelijke lijnen te zien op het veld, dit in tegenstelling tot De Graafschap waar de bal met name gewoon naar voren werd geknald, in de hoop dat er een kans zou ontstaan. Waar het dit gehele seizoen bij de mannen van FC Groningen aan schort, zoals ook op deze middag is de aanvalskracht. In de loop van de tweede helft bracht trainer Paul Raveneau, Arjen Hagenauw in voor de wel hard werkende, maar de dus niet zo heel sterk spelende Ifeayi Gorissen. Dit zou later een gouden wissel blijken te zijn. Kevin Menninga werd even later ingebracht voor de moegestreden Robby Holder.

Deze frisse wind voorin bracht nog meer druk met zich mee. Er moest gewonnen worden en iedereen ging er voor. De verdediging schoof meer in en er werd steeds meer druk gelegd op de verdediging van De Graafschap A1. Er waren een aantal goede aanvallen te bewonderen en toen acht minuten voor tijd Arjen Hagenauw de 1-0 binnentikte leek het geluk, wat het merendeel van het seizoen al tegenzit, eindelijk een keer mee te werken. Nadat het eindsignaal had geklonken was de opluchting dan ook groot en een feestje onderling werd gebouwd. Het vertrouwen zal ook weer wat teruggekomen zijn. Volgende week wederom een thuiswedstrijd en weer de kans om drie punten te pakken. Vandaag hebben we gezien dat het kan!