Danny Holla is een 'product' uit de eigen jeugd van FC Groningen. De talentvolle middenvelder grijpt zijn kans als hij in de winterstop van het seizoen 2007/2008 wordt teruggehaald van FC Zwolle als vervanger van de naar Ajax vertrokken Rasmus Lindgren. De duurste aankoop aller tijden van FC Groningen, Femi, zit dankzij zijn goede prestaties op de bank. Een interview met deze jonge middenvelder die nog altijd blij is met de kans die hij destijds heeft gekregen.

Afgelopen zaterdag scoorde je de gelijkmaker, maar verloor je met FC Groningen in de blessuretijd met 2-1 van Heerenveen. Heb je het verlies een beetje kunnen verwerken dit weekend?
Ik baal er nog steeds van, maar we moeten weer verder. Aankomende vrijdag spelen we weer (thuis tegen Roda JC, red.) dus ‘het koppie’ moet weer fris zijn voor vrijdag.

De eerste helft van het vorige seizoen was je nog verhuurd aan FC Zwolle. Dit seizoen kan gezien worden als je definitieve doorbraak bij FC Groningen. Wat was je eerste gedachte toen FC Groningen je terug wilde halen in de winterstop vorig jaar?
Ik was blij, heel blij. FC Groningen is mijn club en daar wilde ik graag doorbreken. Als je uit de jeugd komt wil je maar één ding en dat is basisspeler worden bij FC Groningen. Het was alleen wel een dubbel gevoel. Ik draaide op dat moment een goed seizoen bij FC Zwolle. We hadden een goede ploeg en dan is het aan de ene kant jammer om halverwege het seizoen weg te gaan. Maar deze kans kon ik simpelweg niet laten liggen.

Groningen haalde je terug voor de positie die Rasmus Lindgren (vertrokken naar Ajax, red.) met succes heeft vertolkt. Voelde het als een extra druk om in zijn voetsporen te treden op het middenveld?
Niet als een extra druk, maar het bracht wel enige druk met zich mee. Toen Rasmus net van Ajax bij FC Groningen terecht kwam had hij ook tijd nodig om te wennen. Ik hoopte gewoon om het vertrouwen te krijgen en elke week te spelen, om van daaruit beter te worden. Ik heb echter altijd in mezelf geloofd, dus ik wist dat het uiteindelijk wel goed zou komen.

Ron Jans staat te boek als een trainer die veel communiceert met zijn spelers. Hoe ervaar jij persoonlijk de samenwerking met Ron Jans?
Ron Jans is inderdaad een trainer die veel communiceert met zijn spelers en dat geeft mij een goed gevoel. Toen ik drie jaar geleden aansloot bij het eerste elftal, sprak hij al veel met me. Hij praatte bijvoorbeeld net zoveel met mij als met Erik Nevland. Dat doet je  toch wel goed. Helemaal als jonge jongen.

Als je jouw kwaliteiten moet analyseren, wat zijn je sterke punten en dingen waar je nog aan moet werken?
Mijn sterke punten zijn het spelinzicht, mijn traptechniek en het gevoel voor positie kiezen. De mindere punten zijn het koppen (ondanks dat ik tegen sc Heerenveen met het hoofd scoorde) en mijn linkerbeen wil ik graag verbeteren. Vooral op mijn positie is het makkelijk als je de bal met links en rechts kan aannemen en draaien.

FC Groningen is een echte volksclub met een fanatieke aanhang. Hoe ervaar je als speler op het veld de sfeer en sfeeracties op de tribunes en maak je het bewust mee?
Het is fantastisch om in de Euroborg te spelen met een fanatieke aanhang. Dat geeft je als speler net dat beetje extra. Als wij het veld opkomen en je ziet weer die fantastische sfeeracties, dan doet je dat goed. De euroborg is daarnaast altijd uitverkocht en dat is natuurlijk geweldig.

Wat zijn je persoonlijke ambities en hoe zie jij je toekomst bij FC Groningen?
Ik wil graag eerst belangrijk worden bij de FC en daar vaste basisspeler blijven. Verder hoop ik ooit nog in Spanje te kunnen voetballen.

Heb je tot slot nog eventueel iets dat je kwijt wilt aan de supporters van FC Groningen?
Blijf ons altijd steunen, ook als het wat minder gaat en dan weet ik zeker dat we een fantastische toekomst tegemoet gaan met FC Groningen.

Foto: RTV Noord